Liften in Azië: India en Pakistan – Deel 2 (1965)
Difficulty: Medium    Uploaded: 2 years, 9 months ago by markvanroode     Last Activity: 2 years, 9 months ago
Fin
165 Units
100% Translated
100% Upvoted

Hitchhiking in Asia: India and Pakistan – Part 2 (1965).

It was in the beginning of August that I crossed the border between Nepal and India at the Birgunj and Raxaul border crossing. The border crossing was no problem since I still had a valid visa for India. After having crossed the border, I hitchhiked further south to Patna in Bihar state. My travel route from Kathmandu in Nepal to the border between Pakistan and Iran is shown in Figure 1.

Figure 1 – Hitchhiking route through Northern India and Central Pakistan.

My travel objective had changed. I was less interested in sightseeing than going back to the Netherlands. I therefore decided to speed up the journey by partially traveling in North India by train. This was quite a new experience. Until now I had traveled in private cars, trucks and buses, but not yet by train.

The Indian trains were a mirror image of society itself with its caste system. Before 1955 there was a four-class system. After 1955, the first and second classes were merged into a new first class. There was no aisle and the compartment ran the full width of the wagon. The interior was extremely luxurious, including generous beds, carpeting, woodwork, and good electric lighting, with each berth also having individual reading lights and at least two electric ceiling fans. There were bathrooms with showers and sometimes even servants' compartments.

The second class (former third class) consisted of simple carriages with wooden benches that initially lacked enough space or sleeping accommodation and lacked lighting, fans and toilets. In 1862, two-tier seating was introduced (usually 50 passengers in the seats of the lower level and 70 on the upper level, nearly doubling the capacity of the already overcrowded second-class carriages), but the lack of toilets forced travelers to relieve themselves when the trains stopped at stations. In fact, traveling in this class was under the harshest and most humiliating conditions. Toilets were introduced later.

In 1874, fourth-class (later became third-class) accommodation was introduced on several railways, which were basically just empty wagons with windows and even no benches, crammed to the brim with people in unimaginable conditions, worse than the former third class.

For a concise description of rail travel in India, read 'History & Heritage of Indian Railways, August 16, 2015' (http://dipakrc.blogspot.com/2015/08/classes-of-accommodation-in-indian_16.html ). Figure 2 shows how people sometimes traveled on the overcrowded trains. Passengers were seen sitting on the roof of the carriages and hanging out of open doorways.

Figure 2 - https://www.forbesindia.com/article/real-issue/why-the-poor-cant-find-a-seat-on-indian-railways/32452/1

I bought a second class train ticket for a short distance out of Patna. It was cheap and gave me a good insight into travelling on an Indian train. But when I realised that there was virtually no ticket inspection, I decided to keep on travelling and did not leave the train until it reached Lucknow. I had travelled a distance which was three times what I had paid for.

The train was incredibly overcrowded. All the seats were quickly occupied and when I saw other passengers climbing up to the luggage racks above the seats, I did the same. It was so crowded that even the aisles were fully occupied.

After Lucknow I started hitchhiking again. The route was roughly the same as on my outward journey to Nepal, only in the opposite direction. I slept in the gurdwaras of the Sikhs when staying overnight in a town or village or just on a thatched bed in a roadside inn. I had no desire to sightsee and wanted to be back in the Netherlands as soon as possible.

There was another reason for this. I heard, and read in the newspapers, that there was a war going on between Pakistan and India, and I realised that there was no time to lose to reach the Pakistani border. The war had in fact started before I left the Netherlands in April 1965 and ended in September that year when I was on my way back. The conflict began after Pakistan's Operation Gibraltar, which aimed to infiltrate troops into Jammu and Kashmir to provoke an uprising against Indian rule. It became the direct cause of the war. The war itself lasted 17 weeks, and was fought mainly in the border region between India and Pakistan. And that included the Attari-Wagah border post where I would cross from India to Pakistan.

On August 5, 1965, Pakistani soldiers crossed the line of control dressed as residents of Kashmir on their way to various areas in this region. Indian troops, tipped off by locals, crossed the line of control on 15 August. I hurried to reach the border. Fortunately, I had no problem crossing the border into Pakistan.

After arriving in Pakistan, I wanted to get out of the risky border area as quickly as possible and luckily, I got a lift from a group of men who were on their way back to England after visiting relatives in India. They traveled in two small vans and spent the night in an inn near Lahore. They offered that I could spend the night with them and that worked out well because I wanted to spend as little money as possible on accommodation. They gave me a sleeping bag and I made a bed on the floor. Because I was tired, I soon fell asleep. At one point, I was woken by a noise. When I looked up, I saw several men from the group hopping around naked, engaged in what appeared to be mutual hanky panky. Since this website is suitable for all ages and prides itself on operating without parental supervision, it would not be wise to give further details about the amusements of these gentlemen who had left their wives and children in the UK, on the understanding that they would behave as decently as they do at home. When they saw that I'd woken up, they made jokes about it. I decided then to close my eyes again and get some more sleep. When I woke up the next morning, I asked myself if it was all just a dream.

The next day the group set out again, but their route ran through northern Pakistan, Afghanistan and Iran, the same route I had followed on my outward journey to India, but in reverse. However, I wanted to follow a southern route through Quetta, a medium-sized Pakistani city not far from the border with Afghanistan. From there I wanted to go to the border with Iran and cross it at Taftan and Mirjaver.

The medium-sized towns on the way to the border were Multan and Quetta (see Figure 3).

Figure 3 - Geographical and demographic data for Pakistan and five cities.

The last lift on the way to Multan was with a truck. The driver, a middle aged man, and his helper, a teenager, were going to Multan and that was exactly what I wanted too. We stopped along the way to get something to eat and to sleep for a few hours before continuing. After the meal, the driver invited me to share the bed with him, a simple bamboo construction. He took off his turban which was shaped like a large thin sheet and placed it over himself and me. It wasn't long before he started stroking me and I soon realized what was expected of me. When I let him know I didn't feel like it, he let his young helper join him on the bed too, and things got understandably busy. I thought it best to say goodbye to the two, so that they could go about their business undisturbed. So, I crawled out of bed and let them know that I would be traveling on my own. That was not well received and the two immediately got up, the driver put his turban around his head and they took off like lightning. I wondered if this was normal in Pakistan, for a driver to have a boy with him to keep him company at night.

After this experience and that of the night before in Lahore, I felt the urge to return to the safe and familiar environment in the Netherlands. So, I was back on the road late in the evening and luckily I got another lift to Multan, where I spent the night. From Multan in Punjab I hitchhiked to Balochistan.

The historical region of Balochistan (Land of the Baloch) is located on the southeastern part of the Iranian Highlands, between the Indian subcontinent and Central Asia. The region is on the territory of three countries: Pakistan, Iran and Afghanistan. The Pakistani part almost corresponds to the province of Balochistan. In Iran are Sistan and Balochistan provinces and the southeastern parts of Kerman and Hormozgan provinces in Balochistan. The southern parts of the Afghan provinces of Nimruz, Helmand and Kandahar also belong to this region The Anglo-Iranian Boundary Commission was responsible for this split: Iran obtained its share in 1871 and Afghanistan in 1895. The rest of the area was part of British India and after Pakistan split off in 1947, it became part of that country. Quetta became the capital of the new province of Balochistan in 1967. The city and surrounding area was once ruled by an Afghan dynasty until Britain annexed it to its Indian Empire in 1876. Pashtuns are the largest ethnic group, and there are minorities of Baluchis, Hazaras and other ethnicities.

The following morning, I hitchhiked to Quetta. The trip took two days with various cars and trucks. Figure 4, from a You Tube video, gives a good idea of what travelling is like in this terrain.

Figure 4 - transport to Quetta - https://www.youtube.com/watch?v=6qszaVE-35c .

Quetta was not a big city and I didn't feel that it was worth staying there very long.

The border crossing to Afghanistan at Chaman is 126 km north of Quetta and the border to Iran at Taftan is 632 km west of Quetta. The northern route through Afghanistan would take me to Kandahar and travelling further to Iran would follow the familiar route through Herat to Mashad. Since I had followed that route in the opposite direction on the outward journey, and I wanted to see another part of Iran, I decided to follow my original plan, and cross the border into Iran at Taftan. The first medium sized city in Iran is Zahedan and I would continue my journey through Iran via Kerman, Isfahan and then on to Tehran.

But that did not prove to be so easy. One of the drivers who gave me a lift on the way to Quetta told me that a cholera epidemic was raging in Iran and that I would need a vaccination to cross over the border. So, the next day I went to a clinic to get a vaccination against cholera. But it would take two weeks until the inoculation was effective, so I had to spend two weeks in Quetta.

On 31 May 1935, Quetta's infrastructure had been largely destroyed by an earthquake that killed an estimated 40,000 people.

The city is known as the 'fruit garden of Pakistan' due to the many fruit orchards in and around it and the wide variety of fruits and dried fruit products produced there. The popular Mezan Chok is a dried fruit mart that is still very popular (Figure 5).

Figure 5 - Mezan Chok Quetta in the 1970's - https://www.facebook.com/photo/?fbid=2568854003195037&set=grand-hotel-ziarat-quetta-c1960s

Quetta had a small but good American library, which I visited daily and where I read English-language newspapers and magazines. I wanted to stay updated on the war between India and Pakistan which was still fiercely going on. There was a blackout every night, and that might have lasted until the war ended with a peace truce on September 23. By that time I had long since left Pakistan on my way back to the Netherlands.

Since I couldn't travel to Iran for two weeks, I decided to explore the surroundings of Quetta. I bought a bus ticket and for two days I traveled through Balochistan. The bus was regional transport and the towns of Kalat and Panjgur were on its route. While travelling on the bus, I got a nice overview of the landscape of Balochistan. The bus was a typical old-fashioned Bedford, much older than in the photo (Figure 6). Passengers could sit on the roof which was cooler than the bus itself since it had no air conditioning. In the beginning I sat downstairs in the bus near an open window. Next to me sat an older man with many layers of clothes chewing tobacco. At one point he turned to me and spat the tobacco out the window. Rather unsanitary and unpleasant, I thought. After the bus stopped at the roadside to pick up new passengers, I took the opportunity to sit on the roof.

It also reminded me of a few other observations I had made in this part of the world. The custom of chewing betel nuts wrapped in betel leaves together with slaked lime I mainly saw in India. It is done for its stimulant and sedative effects. The preparation is not swallowed, but spat out after it has been chewed long enough. It results in permanent red stains on the teeth after prolonged use. The spit from chewing betel nuts, which also causes red stains, is also often considered unsanitary in certain countries and a public eyesore.

And then there is the interesting way of brushing one's teeth that's seen in India. In India, instead of using a toothbrush as we do to brush one's teeth, I saw that people sometimes use a fringed twig from a tree as a toothbrush. (In India: datun). Allegedly it helps to prevent tooth decay and gum disease. Chew sticks are twigs or roots of certain plants that are chewed until one end is frayed. This end can be used to brush the teeth and the other end can be used as a toothpick. Traditional Sikhs still use datun as it is written in their scriptures: "Dear / beloved, brush every day with a natural twig, and you will never get hurt." - Guru Gobind Singh.

Back to the bus trip. What the picture doesn't show and what I'd already noticed elsewhere, was the strict segregation between male and female passengers. In our bus, there was a separate compartment for female passengers. Their seating on the bus was in a special area with two benches, directly behind the front of the bus where the driver and his assistant sat. There was a partition with bars separating this area from the rest of the bus where the men sat. When the bus stopped for new passengers, the driver went outside and opened the door to the women's compartment, which was locked with a heavy metal chain and a padlock. Once the women were seated, the driver relocked the door with the chain and padlock.

Figure 6 - Typical bus transportation in Balochistan - https://www.alamy.com/stock-photo-auto-bus-coach-pakistani-passenger-pakistan-baluchistan-asia-passenger-39736968.html?imageid=A6B49B03-5D2B-4967-92F7-C3D2CE74099A&p=157730&pn=1&searchId=54095553c88490b0b59bc677eb68c7a0&searchtype=0

The bus stopped a few times a day to allow the Muslim travelers to pray. They spread a small rug on the ground and thus fulfilled their religious obligations.

I chatted with the driver when the bus stopped on the way. He was smoking hashish cigarettes, as he said, to calm his nerves during the journey. The hashish was grown locally and was readily available.

Towards the end of the day I finished my journey by bus and went to sleep on a wicker bed by the roadside at a food stand. The next morning I hitchhiked back to Quetta. It was two days since I had left Quetta and admired the wild desert lanscape of Balochistan.

As I traveled around the region surrounding Quetta, I saw Hindu temples in several small villages, as well as in Quetta itself. Though Hinduism was one of the dominant religions in the region a few centuries ago, today Hindus represent only 2.14% of Pakistan's population, or 4.4 million people according to the 2017 Pakistan census. When the Indian subcontinent gained independence in 1947, there was a mass migration of Hindus to India and Muslims to Pakistan. While a large number of Muslims remained in India, 14.2% of the population according to the 2011 census, the number of Hindus who remained in Pakistan was much smaller. They are mainly concentrated in the Sindh province in the south-east of Pakistan. Figure 7 is a scene in the temple dedicated to the Hindu god Kali in Kalat. I found the presence of Hindus so far away from the Indian border remarkable. Perhaps that had to do with the fact that it was impossible for them to flee to India after the partition of the Indian subcontinent in 1947.

Figure 7: In a Hindu temple in Kalat, Balochistan: Kali Mata Mandir.
https://www.facebook.com/WorldwideHinduTemples/photos/a.510440055768527/1239899142822611/ With the incubation period of the cholera vaccine over, the time had come to resume hitchhiking from Quetta to the Iranian border. So after a two-week break, I stood with my thumb in the air along the road to Taftan on the Iranian border. It took me two days to reach the border. This youtube video shows how to travel today on the recently constructed N-40 highway with a rapid bus service (for 1200 Pakistani rupees, about 4 dollars): https://www.youtube.com/watch?v=9B- r__DIMjA

When my last lift dropped me off in Taftan, I passed through the Pakistani border post without difficulty and was on my way to the Iranian border post at Mirjaveh (Figure 8).

Picture 8 - The road between Mirjaveh and Taftan in 1969 - https://en.wikipedia.org/wiki/Mirjaveh#/media/File:Fronti%C3%A8re_Iran-Pakistan_entre_Mirjaveh_et_Taftan_en_1969.jpg

MvR, July 23, 2023. ✍️
unit 1
Liften in Azië: India en Pakistan – Deel 2 (1965).
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 3
De grensovergang gaf geen problemen sinds ik nog steeds een geldig visum voor India had.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 4
Na de grens overgestoken te zijn, liftte ik verder naar het zuiden naar Patna in de staat Bihar.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 5
unit 6
Afbeelding 1 – Liftroute door het Noorden van India en Centraal-Pakistan.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 7
Mijn reisdoel was veranderd.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 10
Dit was wel een nieuwe ervaring.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 11
Tot nu toe had ik met persoonsautos, vrachtwagens en bussen gereisd, maar nog niet met de trein.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 12
De Indiase treinen waren een spiegelbeeld van de samenleving zelf met zijn kastenstelsel.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 13
Voor 1955 was er een vier-klassen systeem.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 14
Na 1955 werden de eerste en tweede klas samengevoegd tot een nieuwe eerste klas.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 15
Die had geen gangpad en de coupé liep over de volle breedte van de wagon.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 17
Er waren badkamers met douches en soms zelfs compartimenten voor bedienden.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 20
In feite was het reizen in deze klasse onder de zwaarste en meest vernederende omstandigheden.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 21
Toiletten werden later geïntroduceerd.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 24
Afbeelding 2 laat zien hoe men soms met de overvolle treinen reisde.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 25
Men zag passagiers op het dak van de rijtuigen zitten en uit geopende deuropeningen hangen.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 27
Ik kocht een tweede klas treinkaartje voor een korte afstand vanuit Patna.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 28
Het was goedkoop en het gaf me een goed inzicht in het reizen in een Indiase trein.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 30
Ik had een afstand afgelegd die drie keer zo ver was als waar ik voor betaald had.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 31
De trein was ontzettend druk.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 33
Het was zo druk dat zelfs de gangpaden volledig bezet waren.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 34
Na Lucknow begon ik weer te liften.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 35
De route was ongeveer hetzelfde als op mijn heenreis naar Nepal, maar in de omgekeerde richting.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 38
Er kwam nog iets anders bij.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 42
Het werd de directe oorzaak van de oorlog.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 43
unit 44
En dat was inclusief de Attari-Wagah grenspost waar ik van India naar Pakistan zou oversteken.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 46
Indiase troepen, getipt door de lokale bevolking, staken op 15 augustus de controlelijn over.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 47
Ik haastte me om de grens te bereiken.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 48
Gelukkig had ik geen probleem om de grens naar Pakistan over te steken.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 50
Zij reisden met twee kleine busjes en brachten de nacht door in een herberg in de buurt van Lahore.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 52
Ze gaven mij een slaapzak en ik maakte een bed op de grond.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 53
Omdat ik moe was viel ik al snel in slaap.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 54
Op een gegeven moment werd ik wakker van een lawaai.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 57
Toen zij zagen dat ik wakker was geworden, maakten zij er grapjes over.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 58
Ik besloot dan mijn ogen maar the sluiten en nog maar wat slaap te krijgen.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 59
Toen ik de volgende morgen ontwaakte, vroeg ik me af of het allemaal maar een droom was.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 62
Vandaar wilde ik naar de grens met Iran gaan en die bij Taftan en Mirjaver oversteken.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 63
De middelgrote steden op weg naar de grens waren Multan en Quetta (zie Afbeelding 3).
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 64
Afbeelding 3 - Geografische and demografische gegevens voor Pakistan en vijf steden.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 65
De laatste rit op weg naar Multan was met een vrachtwagen.
2 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 67
We stopten langs de weg om wat te eten en om een paar uur te slapen, voordat we verder gingen.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 69
unit 70
unit 72
unit 73
Dus, kroop ik uit het bed en liet ze weten dat ik op mijn eentje verder zou reizen.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 78
Van Multan in Punjab liftte ik naar Beloetsjistan.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 80
De landstreek ligt op het grondgebied van drie landen: Pakistan, Iran en Afghanistan.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 81
Het Pakistaanse gedeelte komt vrijwel overeen met de provincie Beloetsjistan.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 86
Quetta werd de hoofdstad van de nieuwe provincie Beloetsjistan in 1967.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 89
De volgende ochtend lifte ik naar Quetta.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 90
De trip duurde twee dagen met verschillende autos en vrachtwagens.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 91
Afbeelding 4 uit een youtube video geeft een goed idee van het reizen in dit terrein:.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 92
Afbeelding 4 – transport naar Quetta - https://www.youtube.com/watch?v=6qszaVE-35c .
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 93
Quetta was geen grote stad en ik vond dat het niet de moeite waard was om er lang te blijven.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 98
Maar dat bleek nog niet zo gemakkelijk te zijn.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 100
Zo, de volgende dag ging ik naar een kliniek in om een inenting tegen cholera te krijgen.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 104
unit 107
unit 109
Tegen die tijd was ik al lang uit Pakistan weg op de terugtocht naar Nederland.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 110
Omdat ik twee weken lang niet naar Iran kon reizen, besloot ik de omgeving van Quetta te verkennen.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 111
Ik kocht een buskaartje en twee dagen lang trok ik door Beloetsjistan.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 112
De bus was regionaal vervoer en de stadjes Kalat en Panjgur waren op zijn route.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 113
Al rijdende kreeg ik een aardig overzicht van het landschap van Beloetsjistan.
2 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 114
De bus was een typische ouderwetse Bedford, veel ouder dan op de foto (Afbeelding 6).
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 115
unit 116
In het begin zat ik beneden in de bus bij een open raam.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 117
Naast mij zat een oudere man met veel lagen kleren tabak te pruimen.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 118
Op een gegeven moment draaide hij zich naar mij toe en spuugde de tabak uit het raam.
2 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 119
Nogal onhygiënisch en onaangenaam, dacht ik.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 121
Het deed me ook denken aan een paar andere observaties die ik in dit deel van de wereld had gemaakt.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 123
Het wordt gedaan vanwege de stimulerende en verdovende effecten.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 124
Het preparaat wordt niet doorgeslikt, maar nadat het lang genoeg gekauwd is, uitgespuugd.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 125
Het resulteert in blijvende rode vlekken op de tanden na langdurig gebruik.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 127
En dan is er de interessante manier van tandenpoetsen die in India had gezien.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 129
Naar verluid kan dit het tandbederf en tandvleesaandoeningen helpen voorkomen.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 130
unit 133
Terug naar de busreis.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 135
In onze bus was er een apart compartiment voor de vrouwelijke passagiers.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 137
Er was een afscheiding met tralies van de rest van de bus waar de mannen zaten.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 141
De bus stopte een paar keer per dag om de moslimreizigers de gelegenheid te geven om te bidden.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 142
Zij spreidden een mat uit op de grond en vervulden zo hun religieuze verplichtingen.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 143
Ik praatte wat met de chauffeur als de bus onderweg stopte.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 144
Hij rookte hasjsigaretten, zoals hij zei om zijn zenuwen tijdens de reis te kalmeren.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 145
De hash werd lokaal verbouwd en was gemakkelijk verkrijgbaar.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 147
De volgende ochtend lifte ik terug naar Quetta.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 153
Zij zijn voornamelijk geconcentreerd in de Sindh provincie in het zuid-oosten van Pakistan.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 154
Afbeelding 7 is een tafereel in de tempel toegewijd aan de hindoe god Kali in Kalat.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 155
Ik vond de aanwezigheid van hindoes, zo ver weg van de grens met India, opmerkelijk.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 157
Afbeelding 7: In a hindoe tempel in Kalat, Beloetsjistan: Kali Mata Mandir.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 160
Ik had twee dagen nodig om de grens te bereiken.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 164
MvR, 23 juli 2023.
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago
unit 165
✍️
1 Translations, 1 Upvotes, Last Activity 2 years, 9 months ago

Liften in Azië: India en Pakistan – Deel 2 (1965).

Het was in het begin van augustus dat ik de grens tussen Nepal en India doorkruiste bij de grensovergang van Birgunj en Raxaul. De grensovergang gaf geen problemen sinds ik nog steeds een geldig visum voor India had. Na de grens overgestoken te zijn, liftte ik verder naar het zuiden naar Patna in de staat Bihar. Mijn reisroute van Kathmandu in Nepal naar de grens tussen Pakistan en Iran is te zien in Afbeelding 1.

Afbeelding 1 – Liftroute door het Noorden van India en Centraal-Pakistan.

Mijn reisdoel was veranderd. Ik was er minder in geïnteresseerd om bezienswaardigheden te bekijken dan terug naar Nederland te gaan. Ik besloot daarom de reis wat te versnellen door een deel van de reis in Noord-India met de trein af te leggen. Dit was wel een nieuwe ervaring. Tot nu toe had ik met persoonsautos, vrachtwagens en bussen gereisd, maar nog niet met de trein.

De Indiase treinen waren een spiegelbeeld van de samenleving zelf met zijn kastenstelsel. Voor 1955 was er een vier-klassen systeem. Na 1955 werden de eerste en tweede klas samengevoegd tot een nieuwe eerste klas. Die had geen gangpad en de coupé liep over de volle breedte van de wagon. Het interieur was uiterst luxueus, inclusief royale bedden, vloerbedekking, houtwerk, en goede elektrische verlichting, waarbij elke slaapplaats ook individuele leeslampjes had en minimaal twee elektrische plafondventilatoren. Er waren badkamers met douches en soms zelfs compartimenten voor bedienden.

De tweede klas (voormalige derde klas) bestond uit eenvoudige rijtuigen met houten banken die in eerste instantie onvoldoende ruimte of slaapgelegenheid hadden en geen verlichting, ventilatoren en toiletten. In 1862 werden zitplaatsen op twee niveaus geïntroduceerd (meestal 50 passagiers op de stoelen van de onderste verdieping en 70 op de bovenste verdieping, waardoor de capaciteit van de toch al overvolle tweede klas rijtuigen bijna verdubbeld was), maar het gebrek aan toiletten dwong de reizigers hun behoeften te doen als de treinen op stations stopten. In feite was het reizen in deze klasse onder de zwaarste en meest vernederende omstandigheden. Toiletten werden later geïntroduceerd.

In 1874 werd op verschillende spoorwegen accommodatie van de vierde klas (later werd dit de derde klas) geïntroduceerd, die in feite gewoon lege wagons waren met ramen en zelfs zonder banken, tot de nok toe volgepropt met mensen in onvoorstelbare omstandigheden, erger dan de voormalige derde klas.

Voor een beknopte beschrijving van het treinreizen in India, lees ‘History & Heritage of Indian Railways, August 16, 2015’ (http://dipakrc.blogspot.com/2015/08/classes-of-accommodation-in-indian_16.html ). Afbeelding 2 laat zien hoe men soms met de overvolle treinen reisde. Men zag passagiers op het dak van de rijtuigen zitten en uit geopende deuropeningen hangen.

Afbeelding 2 - https://www.forbesindia.com/article/real-issue/why-the-poor-cant-find-a-seat-on-indian-railways/32452/1 .

Ik kocht een tweede klas treinkaartje voor een korte afstand vanuit Patna. Het was goedkoop en het gaf me een goed inzicht in het reizen in een Indiase trein. Maar toen ik bemerkte dat er vrijwel geen controle was, besloot ik maar door te blijven reizen en ik verliet de trein niet tot hij Lucknow had bereikt. Ik had een afstand afgelegd die drie keer zo ver was als waar ik voor betaald had.

De trein was ontzettend druk. Alle zitplaatsen waren al snel bezet en toen ik zag dat verschillende pasagiers in de bagageruimte boven de zitbanken waren geklommen, deed ik dat ook maar. Het was zo druk dat zelfs de gangpaden volledig bezet waren.

Na Lucknow begon ik weer te liften. De route was ongeveer hetzelfde als op mijn heenreis naar Nepal, maar in de omgekeerde richting. Ik sliep in de gurdwara’s van de Sikhs als ik in een stad of dorp overnachtte of gewoon op een rieten bed in een herberg langs de weg. Ik had er geen behoefte aan om bezienswaardigheden te bekijken en wilde zo snel mogelijk in Nederland terug zijn.

Er kwam nog iets anders bij. Ik hoorde en las in de kranten dat er een oorlog tussen Pakistan en India aan de gang was en ik begreep dat er geen tijd te verliezen was om de Pakistaanse grens te bereiken. In feite, was de oorlog al begonnen voordat ik uit Nederland vertrok, in april 1965, en eindigde in september van dat jaar toen ik op de terugweg was. Het conflict begon na de Pakistaanse operatie Gibraltar, die bedoeld was om troepen in Jammu en Kasjmir te infiltreren om een opstand tegen de Indiase overheersing te veroorzaken. Het werd de directe oorzaak van de oorlog. De oorlog zelf duurde 17 weken, en werd voornamelijk in het grensgebied tussen India en Pakistan gevoerd. En dat was inclusief de Attari-Wagah grenspost waar ik van India naar Pakistan zou oversteken.

Op 5 augustus 1965 staken Pakistaanse soldaten de controlelijn over, verkleed als inwoners van Kashmir op weg naar verschillende gebieden in dit gebied. Indiase troepen, getipt door de lokale bevolking, staken op 15 augustus de controlelijn over. Ik haastte me om de grens te bereiken. Gelukkig had ik geen probleem om de grens naar Pakistan over te steken.

Nadat ik in Pakistan was aangekomen, wilde ik zo snel mogelijk het riskante grensgebied verlaten en gelukkig, kreeg ik een lift van een groep mannen die op de terugweg naar Engeland waren na een familiebezoek in India. Zij reisden met twee kleine busjes en brachten de nacht door in een herberg in de buurt van Lahore. Zij boden aan dat ik met hun kon overnachten en dat kwam goed uit want ik wilde zo weinig mogelijk geld aan onderdak besteden. Ze gaven mij een slaapzak en ik maakte een bed op de grond. Omdat ik moe was viel ik al snel in slaap. Op een gegeven moment werd ik wakker van een lawaai. Toen ik opkeek, zag ik een aantal mannen van de groep die naakt rondhuppelden, bezig met wat wederzijdse hanky pankys leek te zijn. Aangezien deze website geschikt is voor alle leeftijden en er trots op is om zonder ouderlijke begeleiding te werken, zou het niet verstandig zijn om verdere details te geven over het amusement van deze heren die hun vrouwen en kinderen in het VK hadden achtergelaten, met dien verstande dat ze zich net zo fatsoenlijk zouden gedragen als thuis. Toen zij zagen dat ik wakker was geworden, maakten zij er grapjes over. Ik besloot dan mijn ogen maar the sluiten en nog maar wat slaap te krijgen. Toen ik de volgende morgen ontwaakte, vroeg ik me af of het allemaal maar een droom was.

De volgende dag ging de groep weer op weg, maar hun route liep door het noorden van Pakistan, Afghanistan en Iran, dezelfde weg die ik gevolgd had op mijn heenreis naar India, maar dan in omgekeerde richting. Maar ik wilde een zuidelijke route volgen door Quetta, een middelgrote Pakistaanse stad, niet ver van de grens met Afghanistan. Vandaar wilde ik naar de grens met Iran gaan en die bij Taftan en Mirjaver oversteken.

De middelgrote steden op weg naar de grens waren Multan en Quetta (zie Afbeelding 3).

Afbeelding 3 - Geografische and demografische gegevens voor Pakistan en vijf steden.

De laatste rit op weg naar Multan was met een vrachtwagen. De chauffeur, een man van middelbare leeftijd, en zijn helper, een tiener, gingen naar Multan en dat was precies wat ik ook wilde. We stopten langs de weg om wat te eten en om een paar uur te slapen, voordat we verder gingen. Na het eten nodigde de chauffeur mij uit om het bed met hem te delen, een eenvoudige constructie van bamboe. Hij deed zijn tulband af die de vorm van een groot dun laken had en plaatste het over hemzelf en mij. Het duurde niet lang voordat hij me begon te aaien en ik had wel gauw door wat van mij verwacht werd. Toen ik hem liet weten dat ik er weinig zin in had, liet hij ziin jonge helper ook bij hem op het bed komen, en het werd begrijpelijk nogal druk. Ik vond het maar het beste, afscheid van het tweetal te nemen, zodat zij ongestoord hun gang konden gaan. Dus, kroop ik uit het bed en liet ze weten dat ik op mijn eentje verder zou reizen. Dat viel niet in goede aarde en het tweetal stond onmidellijk op, de chauffeur deed zijn tulband rond zijn hoofd en zij gingen er als de bliksem vandoor. Ik vroeg me af of dit normaal was in Pakistan, dat een chauffeur een jongen bij zich had die hem 's nachts gezelschap gaf.

Na deze ervaring en die van de avond ervoor in Lahore kreeg ik de drang om terug te keren naar de veilige en vertrouwde omgeving in Nederland. Zo, stond ik laat op de avond weer langs de weg en gelukkig kreeg ik nog een andere lift naar Multan, waar ik overnachtte. Van Multan in Punjab liftte ik naar Beloetsjistan.

De historische landstreek Beloetsjistan (land van de Beloetsjen) is gelegen op het zuidoostelijke gedeelte van het Hoogland van Iran, tussen het Indische subcontinent en Centraal-Azië. De landstreek ligt op het grondgebied van drie landen: Pakistan, Iran en Afghanistan. Het Pakistaanse gedeelte komt vrijwel overeen met de provincie Beloetsjistan. In Iran liggen de provincie Sistan en Beloetsjistan en de zuidoostelijke delen van de provincies Kerman en Hormozgan in Beloetsjistan. De zuidelijke delen van de Afghaanse provincies Nimruz, Helmand en Kandahar behoren eveneens tot deze landstreek. De Anglo-Iraanse grenscommissie was verantwoordelijk voor deze opsplitsing: Iran verkreeg zijn gedeelte in 1871 en Afghanistan in 1895. De rest van het gebied maakte deel uit van Brits-Indië en werd na de afsplitsing van Pakistan in 1947 een deel van dat land. Quetta werd de hoofdstad van de nieuwe provincie Beloetsjistan in 1967. De stad en omgeving werd eenmaals geregeerd door een Afghaanse dynastie totdat de Groot Brittanië het in 1876 aan haar Indiase rijk toevoegde. Pashtuns vormen de grootste bevolkingsgroep, en er zijn minderheden van Baluchi's, Hazara's en andere etniciteiten.

De volgende ochtend lifte ik naar Quetta. De trip duurde twee dagen met verschillende autos en vrachtwagens. Afbeelding 4 uit een youtube video geeft een goed idee van het reizen in dit terrein:.

Afbeelding 4 – transport naar Quetta - https://www.youtube.com/watch?v=6qszaVE-35c .

Quetta was geen grote stad en ik vond dat het niet de moeite waard was om er lang te blijven.

De grensovergang naar Afghanistan bij Chaman is 126 km ten noorden van Quetta en de grens naar Iran bij Taftan is 632 km ten westen van Quetta. De noordelijke route door Afghanistan zou me naar Kandahar brengen en verder reizen naar Iran zou de vertrouwde weg door Herat naar Mashad volgen. Sinds ik die route op de heenreis in de omgekeerde richting had gevolgd, en ik nog een ander deel van Iran wilde zien, besloot ik mijn oorspronkelijke plan te volgen, en de grens met Iran over te steken in Taftan. De eerste middelgrote stad in Iran is Zahedan en ik zou mijn reis door Iran vervolgen via Kerman, Isfahan en daarna naar Teheran.

Maar dat bleek nog niet zo gemakkelijk te zijn. Een chauffeur van een van de auto’s waarmee ik naar Quetta lifte, vertelde me dat er een cholera-epidemie in Iran woedde en dat ik een inenting nodig had om de grens over te steken. Zo, de volgende dag ging ik naar een kliniek in om een inenting tegen cholera te krijgen. Maar er was een periode van twee weken voordat de inenting effectief was en dus moest ik twee weken lang in Quetta door brengen.

Op 31 mei 1935 werd de infrastructuur van de Quetta grotendeels verwoest door een aardbeving waarbij naar schatting 40.000 mensen om het leven kwamen.

De stad staat bekend als de ‘fruittuin van Pakistan’ vanwege de vele fruitboomgaarden in en eromheen en de grote verscheidenheid aan fruit en producten van gedroogd fruit die daar worden geproduceerd. De populaire Mezan Chok is een mart voor gedroogd fruit, die nog steeds heel populair is (Afbeelding 5).

Afbeelding 5 - Mezan Chok Quetta in de 1970's -
https://www.facebook.com/photo/?fbid=2568854003195037&set=grand-hotel-ziarat-quetta-c1960s .

Quetta had een kleine maar goede Amerikaanse bibliotheek, die ik dagelijks bezocht en waar ik Engelstalige kranten en tijdschriften las. Ik wilde op de hoogte blijven van de oorlog tussen India en Pakistan die nog steeds hevig aan de gang was. Elke nacht was er een black-out, en dat zou kunnen hebben geduurd tot de oorlog op 23 september met een vredesbestand eindigde. Tegen die tijd was ik al lang uit Pakistan weg op de terugtocht naar Nederland.

Omdat ik twee weken lang niet naar Iran kon reizen, besloot ik de omgeving van Quetta te verkennen. Ik kocht een buskaartje en twee dagen lang trok ik door Beloetsjistan. De bus was regionaal vervoer en de stadjes Kalat en Panjgur waren op zijn route. Al rijdende kreeg ik een aardig overzicht van het landschap van Beloetsjistan. De bus was een typische ouderwetse Bedford, veel ouder dan op de foto (Afbeelding 6). Passagiers konden op het dak zitten wat koeler was dan in de bus zelf sinds die geen airconditioning had. In het begin zat ik beneden in de bus bij een open raam. Naast mij zat een oudere man met veel lagen kleren tabak te pruimen. Op een gegeven moment draaide hij zich naar mij toe en spuugde de tabak uit het raam. Nogal onhygiënisch en onaangenaam, dacht ik. Nadat de bust langs de weg stopte om nieuwe passagiers op te pakken, nam ik de gelegenheid waar om op het dak te gaan zitten.

Het deed me ook denken aan een paar andere observaties die ik in dit deel van de wereld had gemaakt. De gewoonte om betelnoten te kauwen samen met gebluste limoen in betelblaadjes verpakt zag ik voornamelijk in India. Het wordt gedaan vanwege de stimulerende en verdovende effecten. Het preparaat wordt niet doorgeslikt, maar nadat het lang genoeg gekauwd is, uitgespuugd. Het resulteert in blijvende rode vlekken op de tanden na langdurig gebruik. Het spuug van het kauwen van betelnoten, dat ook rode vlekken veroorzaakt, wordt in bepaalde landen ook vaak als onhygiënisch beschouwd en een doorn in het oog in het openbaar.

En dan is er de interessante manier van tandenpoetsen die in India had gezien. In plaats van tandenpoetsen met een tandenborstel zoals wij het doen, zag ik in India dat men soms een tandenpoetsend takje (in India: datun) van een boom gebruikt. Naar verluid kan dit het tandbederf en tandvleesaandoeningen helpen voorkomen. Kauwstokjes zijn takjes of wortels van bepaalde planten waarop gekauwd wordt tot een uiteinde gerafeld is. Dit uiteinde kan worden gebruikt om tegen de tanden te poetsen terwijl het andere uiteinde als tandenstoker kan worden gebruikt. Traditionele Sikhs gebruiken datun nog steeds zoals het in hun geschriften staat geschreven: "Beste / geliefde, borstel elke dag met een natuurlijk takje, en je zult nooit pijn krijgen.” — Goeroe Gobind Singh.

Terug naar de busreis. Wat de foto niet laat zien en wat me ook elders was opgevallen was de strenge afscheiding tussen de mannelijke en vrouwelijke passagiers. In onze bus was er een apart compartiment voor de vrouwelijke passagiers. Hun plaats op de bus was in een speciale ruimte met twee banken, direct achter de voorkant van de bus waar de chauffeur en zijn assistent zaten. Er was een afscheiding met tralies van de rest van de bus waar de mannen zaten. Als de bus stopte voor nieuwe passagiers, ging de chauffeur naar buiten en opende hij de deur naar het vrouwencompartiment die met een zware metalen ketting en een hangslot was afgesloten. Als de vrouwen eenmaal gezeten waren, deed de chauffeur de deur weer op slot met de ketting en het hangslot.

Afbeelding 6 - Typisch busvervoer in Beloetsjistan -
https://www.alamy.com/stock-photo-auto-bus-coach-pakistani-passenger-pakistan-baluchistan-asia-passenger-39736968.html?imageid=A6B49B03-5D2B-4967-92F7-C3D2CE74099A&p=157730&pn=1&searchId=54095553c88490b0b59bc677eb68c7a0&searchtype=0 .

De bus stopte een paar keer per dag om de moslimreizigers de gelegenheid te geven om te bidden. Zij spreidden een mat uit op de grond en vervulden zo hun religieuze verplichtingen.

Ik praatte wat met de chauffeur als de bus onderweg stopte. Hij rookte hasjsigaretten, zoals hij zei om zijn zenuwen tijdens de reis te kalmeren. De hash werd lokaal verbouwd en was gemakkelijk verkrijgbaar.

Tegen het einde van de dag beëindigde ik mijn reis met de bus en ging slapen op een rieten bed langs de weg bij een eetkraampje. De volgende ochtend lifte ik terug naar Quetta. Het waren twee dagen dat ik Quetta achter me liet en en ik het woeste woestijnlandschap van Beloetsjistan bewonderde.

Terwijl ik door de regio rond Quetta reisde, zag ik hindoeïstische tempels in verschillende kleine dorpjes, en ook in Quetta zelf. Hoewel het hindoeïsme een paar eeuwen geleden een van de dominante religies in de regio was, vertegenwoordigen hindoes tegenwoordig slechts 2,14% van de Pakistaanse bevolking, of 4,4 miljoen mensen volgens de Pakistaanse volkstelling van 2017. Toen het Indiase subcontinent onafhankelijk werd in 1947, was er een massale volksverhuizing van hindoes naar India en moslims naar Pakistan. Hoewel een groot aantal moslims in India bleef, 14,2% van de bevolking volgens de volkstelling van 2011, was het aantal hindoes dat in Pakistan bleef veel kleiner. Zij zijn voornamelijk geconcentreerd in de Sindh provincie in het zuid-oosten van Pakistan. Afbeelding 7 is een tafereel in de tempel toegewijd aan de hindoe god Kali in Kalat. Ik vond de aanwezigheid van hindoes, zo ver weg van de grens met India, opmerkelijk. Misschien had dat te maken met het feit dat het onmogelijk voor hen was om naar India te vluchten na de partitie van het Indiase subcontinent in 1947.

Afbeelding 7: In a hindoe tempel in Kalat, Beloetsjistan: Kali Mata Mandir.
https://www.facebook.com/WorldwideHinduTemples/photos/a.510440055768527/1239899142822611/

Toen de incubatietijd van het choleravaccin voorbij was, was het moment aangebroken om het liften vanuit Quetta naar de Iraanse grens te hervatten. Dus stond ik na een pauze van twee weken met mijn duim in de lucht langs de weg naar Taftan aan de Iraanse grens. Ik had twee dagen nodig om de grens te bereiken. Deze youtube-video laat zien hoe je vandaag via de onlangs geconstrueerde N-40 snelweg met een snelle busdienst (voor 1200 Pakistaanse rupees, ongeveer 4 dollar) kan reizen: https://www.youtube.com/watch?v=9B-r__DIMjA .

Toen mijn laatste lift mij afzette in Taftan, ging ik zonder moeite door de Pakistaanse grenspost en was op weg naar Iran in Mirjaveh (Afbeelding 8).

Afbeelding 8 - The road between Mirjaveh and Taftan in 1969 - https://en.wikipedia.org/wiki/Mirjaveh#/media/File:Fronti%C3%A8re_Iran-Pakistan_entre_Mirjaveh_et_Taftan_en_1969.jpg .

MvR, 23 juli 2023. ✍️