Op een precair moment kiest India juist voor toenadering tot Israël.

De Indiase premier Modi verwelkomt de Israëlische premier Netanyahu en zijn vrouw Sara bij een tegenbezoek op 14 januari 2018 in New Delhi, na Modi’s bezoek aan Israël in 2017. Bron Arvind Yadav via Getty.

India gold decennialang als pleitbezorger van de Palestijnse zaak, maar onder premier Narendra Modi neigt het land juist meer naar Israël. Woensdag vliegt Modi weer naar Tel Aviv. Wat verklaart die steeds innigere band?

Door Ashwant Nandram, correspondent Zuid-Azië voor de Volkskrant.

De Volkskrant, 24 februari 2026.

‘Palestina behoort toe aan de Arabieren, op eenzelfde manier als Engeland toebehoort aan de Engelsen of Frankrijk aan de Fransen.’ Met die woorden sprak Mahatma Gandhi, leider van de Indiase onafhankelijkheidsbeweging, zich in 1938 uit tegen het zionistische project in Palestina. Zijn visie zou het Indiase buitenlandbeleid decennialang kleuren.

Dat India zich lange tijd kon vereenzelvigen met de Palestijnse zaak was geen toeval. In 1947 had het land zich ontworsteld aan bijna tweehonderd jaar Brits koloniaal bestuur. Het nieuwe India profileerde zich nadrukkelijk als anti-imperialistische macht. Het schaarde zich achter onafhankelijkheidsbewegingen in onder meer Zuid-Afrika, Egypte en Vietnam.

Ook Palestina kreeg steun. India stemde in 1947 tegen het VN-plan om het mandaatgebied Palestina op te delen in een Joodse en een Arabische staat, dat het zag als een westers koloniaal project ten koste van de Arabische bevolking. In de decennia daarna ontpopte India zich tot een vooraanstaande supporter van Palestijnen. Het stemde bij VN-vergaderingen consequent in het nadeel van Israël. Volwaardige diplomatieke betrekkingen met Israël kwamen er pas in 1992.

Wijziging onder Modi.

Die afstandelijke houding veranderde zichtbaar in 2017, toen Narendra Modi als eerste Indiase premier Israël bezocht. ‘We hebben lang op u gewacht’, zei premier Benjamin Netanyahu bij zijn aankomst op de luchthaven. ‘Bijna zeventig jaar.’

Woensdag begint Modi aan zijn tweede bezoek. Het komt op een precair moment, nu Israël internationaal onder toenemende druk staat. Het optreden in Gaza heeft het land diplomatiek geïsoleerd. VN-experts en ook Israëlische mensenrechtenorganisaties spreken van ernstige oorlogsmisdaden en stellen dat het land volkerenmoord heeft gepleegd in de Gazastrook. Hoewel het op Amerikaanse steun kan blijven rekenen, willen steeds minder landen met Israël worden gezien.

Toch kiest India juist nu voor toenadering. Modi mag woensdag de Knesset toespreken, het Israëlische parlement. Een uitzonderlijke diplomatieke geste, die slechts enkele wereldleiders ten deel valt. Een handvol Amerikaanse presidenten gingen hem voor.

Wapens.

Wat heeft Modi, leider van een land met 1,4 miljard mensen, te zoeken in een omstreden staat met nog geen 10 miljoen inwoners? De belangrijkste reden: wapens. India is verwikkeld in decennialange grensconflicten met buurlanden China en Pakistan. Israël is een van de belangrijkste fabrikanten van drones, raketverdediging en surveillancetechnologie.

‘Als je twee kernmachten in je nek hebt hijgen’, zegt analist Kabir Taneja, verbonden aan de Indiase denktank Observer Research Foundation, ‘kun je het je niet veroorloven kieskeurig te zijn in je bondgenoten.’

Ook de relatie met de Verenigde Staten speelt mee. Die is de afgelopen jaren onder druk komen te staan door handelsconflicten en importheffingen. Door de banden met Israël aan te halen, hoopt India in het gevlij te komen bij de VS. Eenzelfde overweging speelde ook bij het aangaan van diplomatieke betrekkingen in 1992, kort na het einde van de Koude Oorlog.

Daarnaast wijzen analisten op ideologische overeenkomsten tussen Modi en Netanyahu. Waar India decennialang werd geregeerd door de seculiere Congrespartij, is sinds 2014 de hindoe-nationalistische BJP van Modi aan de macht. Die benadrukt dat India in de kern een hindoeïstische natie zou moeten zijn.

Heroïsche strijd.

‘In de zeventig jaar daarvoor identificeerde India zich sterk met de Palestijnen’, zegt Max Rodenbeck, journalist bij The Economist en analist voor de International Crisis Group. ‘Nu wordt Israël binnen de BJP vooral gezien als een land dat een heroïsche strijd voert tegen terrorisme en moslims.’

Binnenlands levert deze koers Modi weinig problemen op, zeggen analisten. Grote delen van het Indiase electoraat leven in armoede; economische groei en werkgelegenheid wegen zwaarder dan buitenlandse politiek. Bovendien is de vrees, dat nauwere banden met Israël Arabische landen tegen het hoofd zouden stoten, grotendeels verdwenen. Ook zij hebben de afgelopen jaren hun relaties met Israël genormaliseerd.

‘Er zullen landen zijn die zeggen dat het getuigt van slechte smaak om Israël nu te bezoeken’, zegt Rodenbeck. ‘Maar India is te groot en te belangrijk om daarvan werkelijk schade te ondervinden.’

Voor Netanyahu komt het bezoek op een cruciaal moment. Sinds de Hamas-aanval van oktober 2023 is hij internationaal steeds geïsoleerder geraakt. Later dit jaar worden in Israël voor het eerst weer verkiezingen gehouden. ‘Hij kan nu aan zijn kiezers laten zien’, zegt Taneja, ‘dat Israël zelfs in deze diepe crisis nog altijd vrienden heeft.’

De Palestijnen schieten niks op met het bezoek van Modi. Sterker, ze zijn nog meer teruggeworpen op zichzelf. Het Palestijnse volk ijvert al lang voor een eigen staat, vooralsnog zonder succes. Onomwonden steun van een opkomende wereldmacht als India zou soevereiniteit een stapje dichterbij hebben gebracht.

https://www.volkskrant.nl/buitenland/op-een-precair-moment-kiest-india-juist-voor-toenadering-tot-israel~be3e582e/